14 september 2026 • Longread
Voor Marloes is mantelzorg geen taak naast haar werk, maar een vast onderdeel van haar dagelijks leven. Samen met haar man zorgt zij voor hun tienjarige dochter, die een verstandelijke beperking en meerdere stoornissen heeft. Ze heeft bij vrijwel iedere dagelijkse handeling begeleiding nodig. Marloes werkt daarnaast in de zorg. Juist omdat zij haar werk graag doet, wil zij die combinatie blijven volhouden. Toch ervaart zij dat dit onnodig ingewikkeld wordt gemaakt wanneer er vanuit de werkgever weinig ruimte is voor maatwerk. ‘Ik vraag geen onmogelijke dingen. Een beetje meedenken zou al zoveel schelen.’
Dit praktijkverhaal is onderdeel van een gezamenlijke publicatie van CBS en AZW over werk en mantelzorg in zorg en welzijn. Bekijk alle cijfers en verhalen in het online magazine.
Bekijk het magazine
De zorg voor haar dochter vraagt veel meer dan de gebruikelijke ouderlijke zorg. Om de thuissituatie stabiel en veilig te houden, volgt het gezin iedere dag dezelfde structuur. Haar dochter heeft voortdurend begeleiding nodig: bij het opstaan, aankleden, eten, spelen en het verwerken van prikkels. Ook ’s nachts is zij regelmatig wakker, waardoor Marloes en haar man meerdere keren per week een gebroken nacht hebben.
Daarnaast besteden zij veel tijd aan therapieën, begeleiding en het organiseren van passende zorg. Gemiddeld is Marloes hier, naast de gewone zorgtaken als moeder, zo’n twintig tot dertig uur per week mee bezig. ‘Om het thuis leuk te houden, moeten we heel hard werken aan structuur.’ Samen met haar man verdeelt zij de zorgtaken zo goed mogelijk. Inmiddels werkt haar man grotendeels vanuit huis, waardoor zij elkaar beter kunnen afwisselen. Toch blijft de zorg onvoorspelbaar en vraagt die voortdurend om flexibiliteit.
‘Ik had gewoon kunnen blijven werken, alleen op een andere dag.’
Ondanks de intensieve zorg wil Marloes graag blijven werken. Werk betekent voor haar meer dan een inkomen. Het biedt afleiding, sociale contacten en de mogelijkheid om zich volledig op iets anders te richten. ‘Ik vind mijn werk fantastisch. Juist even uit de thuissituatie zijn is voor mij heel belangrijk.’
De combinatie met mantelzorg vraagt echter regelmatig om aanpassingen. Zo veranderde de planning op het kinderdagcentrum van haar dochter tijdelijk doordat haar vaste begeleider met zwangerschapsverlof ging. Daardoor moest Marloes haar werkdagen aanpassen om de opvang thuis te kunnen regelen. Ze vroeg haar werkgever of haar vaste werkdagen konden worden omgewisseld. Volgens Marloes was dat organisatorisch goed mogelijk. Toch werd het verzoek afgewezen. ‘Ik zag eigenlijk geen enkel bezwaar. Planningstechnisch kon het gewoon.’
Omdat een oplossing uitbleef, zag Marloes zich genoodzaakt ouderschapsverlof op te nemen. Daardoor werkt zij nu minder uren dan zij eigenlijk zou willen. ‘Eigenlijk is het zonde. Ik had gewoon kunnen blijven werken, alleen op een andere dag.’
‘Voor anderen lijken drie avonden misschien niet veel. Voor ons gezin maakt dat een wereld van verschil.’
Wat Marloes het meest mist, is niet zozeer een speciale regeling, maar het gevoel dat haar situatie serieus wordt genomen. Zij ervaart weinig ruimte om samen met haar leidinggevende naar oplossingen te zoeken. Ook een nieuwe bereikbaarheidsdienst, waarbij zij enkele avonden per jaar thuis beschikbaar moet zijn voor de ziekenhuisapotheek, levert spanning op. Juist de avonden zijn thuis belangrijk om rust te bewaren voor haar dochter. Toch werd haar bezwaar afgewezen. ‘Voor anderen lijken drie avonden misschien niet veel. Voor ons gezin maakt dat een wereld van verschil.’
Marloes benadrukt dat zij haar werk altijd serieus neemt. Zij meldt zich niet snel ziek en zoekt steeds naar oplossingen om werk en mantelzorg te combineren. Juist daarom had zij gehoopt op meer wederkerigheid vanuit haar werkgever. ‘Ik ben een betrouwbare medewerker. Dan hoop je ook dat er wordt meegedacht als je zelf iets nodig hebt.’
Terugkijkend ziet Marloes een aantal factoren die haar helpen om werk en mantelzorg te combineren:
Marloes wil haar werk graag blijven doen. Volgens haar zijn daarvoor niet altijd ingewikkelde regelingen nodig. Juist kleine praktische aanpassingen kunnen voorkomen dat medewerkers minder gaan werken dan zij eigenlijk zouden willen.
Dit praktijkverhaal is onderdeel van een gezamenlijke publicatie van CBS en AZW over werk en mantelzorg in zorg en welzijn. CBS onderzocht hoe werknemers in de sector werk combineren met de zorg voor een naaste. AZW vult de cijfers aan met persoonlijke verhalen van medewerkers uit verschillende branches.
Lees de belangrijkste inzichten uit het CBS-onderzoek en alle praktijkverhalen over werk en mantelzorg bij elkaar.
Ontdek hoe werknemers tussen branches in zorg en welzijn bewegen en hoe interbranchemobiliteit verschilt per branche en leeftijd.
Lees meer
CBS onderzoekt hoe werknemers in zorg en welzijn werk en mantelzorg combineren, gebruikmaken van zorgverlof en hun werk aanpassen aan zorgtaken thuis.
Lees meer
Hoe combineren medewerkers in zorg en welzijn werk en mantelzorg? CBS en AZW brengen de belangrijkste cijfers en ervaringen uit de praktijk in beeld.
Lees meer